1 października 2011 r. odbyła się uroczysta inauguracja odnowionego odcinka Chłodnej podczas imprezy nawiązującej do tradycji wolskich i klimatów przedwojennej Warszawy.
Pomysł architektów na rewitalizację Chłodnej opierał się na poszukiwaniu i uwypukleniu śladów świadczących o niegdysiejszej świetności ulicy. Pomimo zniszczeń wojennych i późniejszych wieloletnich zaniedbań, zachowało się sporo autentycznych, historycznych elementów, takich jak bruk rzędowy jezdni z torami tramwajowymi, krawężniki pomiędzy jezdnią a chodnikiem, z wpustami kanalizacyjnymi wciętymi w chodniki, charakterystyczne granitowe wjazdy z ulicy do, w większości nieistniejących już, bram kamienic.
Rewitalizacja funkcji ulicy podporządkowana jest idei „uspokojenia” i zhierarchizowania ruchu komunikacyjnego poprzez zastosowanie następujących zasad: piesi odzyskują chodniki oraz poprzez wyeliminowanie wlotu ulicy Białej wytworzona zostaje przestrzeń publiczna (piesza) na odcinku począwszy od północnej pierzei Kościoła p.w. św. Karola Boromeusza do skweru (włącznie z nim).
Inwestycja, która rozpoczęła się we wrześniu 2010 roku, polega na przebudowie ulicy Chłodnej i Elektoralnej na odcinku 900 metrów, od al. Jana Pawła II do ul. Żelaznej (etap I). Zakres prac, prowadzonych zgodnie z zaleceniami konserwatora zabytków, obejmował przebudowę ulic z historycznego bruku oraz nawierzchni asfaltowych o łącznej powierzchni ok. 13 000 mkw. i chodników o powierzchni ok. 6000 mkw.
Prowadzone prace obejmują także umeblowanie ulicy małą architekturą, urządzenie zieleni i przebudowę skwerów oraz przełożenie historycznych torów tramwajowych, przebudowę odwodnienia i oświetlenia ulicznego wraz z elementami iluminacji.
Ważną częścią projektu jest także budowa pomnika, upamiętniającego utworzone w tym miejscu podczas wojny przejście pomiędzy małym i dużym gettem – kładkę, będącą jednym z bardziej charakterystycznych obrazów z czasów okupacji w Warszawie. Na rewitalizację Chłodnej dzielnica przeznaczyła w sumie 12 mln zł.
Wzdłuż ulicy ułożone zostały tory tramwaju konnego, których długość wynosi ok. 400 metrów. Powstały skwery po obu stronach kościoła pw. św. Karola Boromeusza, na których posadzono kilkadziesiąt drzew i ponad 780 krzewów - przed kościołem rozciąga się podłużny plac, na którym rosną nowe, efektowne, kuliste akacje.
Zainstalowano 44 sztuk pięknych, stylizowanych latarni, tzw. pastorałów, które nawiązują do architektury przedwojennej Warszawy. Przy okazji prac remontowych u zbiegu Chłodnej i Żelaznej odkryto dawny właz do rozdzielni elektrycznej – ok. 100-letnią pamiątkę z czasów elektryfikacji Woli. Płyta zakrywająca właz została wyremontowana i będzie dodatkową atrakcją, nawiązującą do historii tego miejsca.
Odzyskanie i przełożenie XVIII-wiecznej kostki brukowej było czasochłonne, gdyż musi być wykonane bardzo starannie. Brukarze układali nawierzchnię tradycyjną metodą, dopasowując pojedyncze kostki do siebie. Rewitalizacja z wykorzystaniem zabytkowego materiału jest na tyle interesującym projektem, że na budowie gościliśmy m.in. delegację z Norwegii, zainteresowaną przebiegiem inwestycji z użyciem nietypowych elementów.
Idąc ulicą Chłodną można odczytać z nawierzchni ślady jej dramatycznej historii. Na chodniku, dzięki zastosowaniu różnych materiałów, zaznaczono linie wzdłuż których stały zburzone podczas wojny i po wojnie kamienice. Wyrwy w pierzei budynków, które stały kiedyś wzdłuż Chłodnej, częściowo zasłonią wysokie żywopłoty. Po północnej stronie ul. Chłodnej został odcięty wlot z ulicy Białej, dzięki czemu powstała strefa piesza na której przewidziano miejsce m.in. na ogródki restauracyjne.