Przy ul. Św. Barbary 4 w Warszawie rozpoczęła się rewitalizacja jednej z przedwojennych kamienic. Modernizacja budynku wzniesionego pomiędzy 1901 a 1903 rokiem zakończy się pod koniec przyszłego roku. Inwestorem przedsięwzięcia jest firma Warsaw Attics.
Firma Warsaw Attics, przy współpracy z pracownią Rewaloryzacji Architektury Nowy Zamek, postanowiła przywrócić przedwojenny wygląd kamienicy. Neobarokowa elewacja budynku zostanie odtworzona z niebywałą dbałością o detal. Na środkowej, trójosiowej partii fasady, przywrócone będą cztery półkolumny wsparte na ozdobnych konsolach, dźwigające przełamany łukowy fronton. Boczne partie fasady zostaną powtórnie rozdzielone pilastrami i zwieńczone pojedynczymi wystawkami w dachu. Ponownie stanie ciężka drewniana brama wjazdowa, choć teraz już w pełni automatyczna. Przejazd bramowy będzie wyłożony ryflowanymi kaflami terakotowymi - to w nim zlokalizowana zostanie recepcja z concierge’m oraz centrum monitoringu. Na podwórzu powstanie 10 podziemnych stanowisk parkingowych.
Lobby wejściowe i klatki schodowe utrzymane zostaną w neobarokowym stylu z odtworzeniem sztukaterii oraz drewnianych dwuskrzydłowych wejść do apartamentów. - Przepiękne wyjdą schody - wykończone białym marmurem z odrestaurowaną oryginalną balustradą - mówi Jan Skwarczek, dyrektor techniczny z Warsaw Attics. - Z tyłu budynku powstanie porośnięty bujną roślinnością dziedziniec, a na dachu dwa tarasy dla mieszkań na ostatnim piętrze.
W budynku znajdować się będzie osiem apartamentów o powierzchniach od 80 do 270 mkw. oraz dwa lokale usługowe z wejściem bezpośrednio z ulicy Św. Barbary. Generalnym wykonawcą inwestycji jest firma Luxrama. Termin oddania obiektu to koniec 2017 roku.
Kamienica przy ul. Św. Barbary 4 wzniesiona została pomiędzy 1901 a 1903 rokiem według projektu Mikołaja Tołwińskiego jako dom mieszkalny i siedziba żeńskiego Zakładu Naukowego Stefanii Tołwińskiej (od 1920 roku gimnazjum im. Marii Konopnickiej). Jej wnętrze kryło w części przeznaczonej na szkołę odgórnie doświetloną Salę Rekreacyjną. W stropie umieszczony był wielki wypukły świetlik, wypełniony witrażem o motywach florystycznych. Kamienica częściowo spalona w 1939 roku, odbudowana po 1946, bez zwieńczenia portyku i pilastrów, z dodaniem niskiego czwartego piętra. Wystrój elewacji całkowicie zniszczono podczas pseudo remontu prawdopodobnie po 1970 roku.