Spółka Structure Capital, nowy właściciel kamienic przy ulicy Podgórnej 7 i 9 w Poznaniu, planuje rewitalizację nieruchomości. Koncepcję odbudowy budynku przygotowało biuro architektoniczne Easst.com.
Projekt Nowej Podgórnej jest już gotowy. Współczesna kamienica będzie twórczym przetworzeniem historii, w oparciu o nowe trendy architektoniczne i rozwiązania technologiczne. - Projektowanie budynku przy Podgórnej 7 było dla nas dużym wyzwaniem, gdyż obiekt przez lata był gruntownie przebudowywany, pozbawiany detalu i sztukaterii, dopasowywany do nowych potrzeb a ostatecznie porzucony bez niezbędnych prac remontowych, które pozwoliłyby pozostawić go w dobrym stanie użytkowym. Co więcej, w efekcie zamurowano okna i wejście od ulicy Podgórnej - tym samym kamienica „odwróciła się plecami” do miasta i jego mieszkańców, a ostatecznie zostawiono ją nieużywaną na prawie 20 lat. Dewastacja budynku doprowadziła do nieodwracalnych szkód w konstrukcji. Niestety, z kamienicy nie ostało się nic czy prawie nic... - komentuje Marcin Sucharski z Easst.com. - Zatem jasne stało się dla nas, że będziemy ten budynek odbudowywać a nie remontować. Oczywistym było, że w tym miejscu powinna stanąć wielkomiejska kamienica, ale już w nowoczesnym wydaniu. Historyzująca rekonstrukcja przeciętnej kamienicy czynszowej nie miała sensu.
- Dlatego zaproponowaliśmy zupełnie nową artykulację w ramach historycznej formy kamienic miejskich przełomu XIX i XX wieku. Postanowiliśmy wyjść z zapoczątkowanego w architekturze przez Rudolfa Wittkowera założenia, że kategorie budynków mają pewne cechy wspólne, które da się wyabstrahować i tak jak on w swojej „Architectural Principles in the Age of Humanism” odnalazł te cechy dla zabudowy rezydencjonalnej renesansu, tak my postanowiliśmy jej poszukać dla kamienicy wielkomiejskiej XX wieku. A nasza koncepcja jest wynikiem tego poszukiwania, które wymagało przygotowania kilkudziesięciu propozycji projektu Nowej Podgórnej - dodaje Łukasz Sarzyński z Easst.com.
Idea podziałów XIX i XX-wiecznych kamienic polegała na wyeksponowaniu dolnych kondygnacji i nadaniu im szczególnego znaczenia wizualnego i funkcjonalnego oraz stworzeniu zróżnicowanych podziałów wyższych kondygnacji. Zamysł ten wpisuje się w koncepcję przyjętą dla Nowej Podgórnej. Dlatego projekt został wyraźnie podzielony na trzy części nawiązujące bezpośrednio do struktury kamienic wielkomiejskich - wysoką dolną część, która architektonicznie stanowiła podstawę budynku i pełniła funkcję miastotwórczą, w której znajdowały się zazwyczaj sklepy i lokale użytkowe; część środkową, w której mieściły się najbardziej reprezentacyjne mieszkania (piano nobile); oraz część najwyższą (mezzanino).
Podziały te wyróżnione są nie tylko zewnętrzną strukturą nowoczesnego detalu, ale dodatkowo delikatnymi w wyrazie elementami, które nawiązują do formy gzymsu. Warto zwrócić uwagę, że taki sam trójpodział przy zastosowaniu gzymsów występuję w kamienicy przy ulicy Podgórnej 9 czy też w budynku szpitala przy ulicy Szkolnej. Dodatkowo wyższe kondygnacje są podzielone pilastrami o coraz szczuplejszych proporcjach, co dodatkowo nadaje to budynkowi lekkości i odwzorowuje w konsekwencji rozłożenie sił ciążenia – lekka góra spoczywa na cięższej podstawie.
- W naszym założeniu budynek ma być strzelisty a parter w dużej części przeszklony i otwarty. Część parteru została w projekcie wycofana od lica elewacji, przez co powstaje przestrzeń na tzw. „zielone płuca” budynku, czyli miejsce, w którym rosną różnego rodzaju krzewy i małe drzewa produkujące oraz oczyszczające mikroklimat wnętrz. Dla uzyskania efektu wysokiego parteru połączono wizualnie trzy kondygnacje – mówi Marcin Sucharski z Easst.com.
Projektanci biorą pod uwagę wykorzystanie cegły rozbiórkowej z istniejącej kamienicy, którą da się zachować. Cała elewacja ma zostać wykończona z kamienia lub konglomeratów, pozwalających na uzyskanie maksymalnie dużych podziałów płyt. Dodatkowo pilastry zyskają rzeźbiarską formę w osiach wertykalnych a następnie zostaną podzielone na wysokości poszczególnych kondygnacji i wymieszane. Powstanie w ten sposób rzeźbiarska forma elementów architektonicznych, która jest współczesną reinterpretacją detalu architektonicznego kamienic z początku XX wieku.